uni61ths51 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي ميزان بهبود ديسفاژي در بيماران مبتلا به سرطان مري در شهرستانهاي گرگان و گنبد پس از درمانهاي تسكيني، از دي ماه 1384 تا ارديبهشت 1386 1385-86 1385 1386 uni61ths51 دكتراي حرفه اي دكترا 31 چكيده:
مقدمه و هدف:در بيماران سرطان مري كه غير قابل علاج و غير قابل رزكسيون جراحي هستند،يكي از موضوعات مهم،ديسفاژي ميباشد.تسكين سرطان مري عمدتا شامل درمان علامتي ديسفاژي مي باشد .تسكين سرطان مري عمدتا شامل درمان علامتي ديسفاژي ميباشد.از جمله روشهاي درماني تسكيني ،ديلاتاسيون و استنت گذاري ميباشد.هدف از انجام اين مطالعه تعيين ميزان بهبود ديسفاژي در بيماران مبتلا به سرطان مري در شهرستان هاي گرگان و گنبد پس از درمان هاي تسكيني مي باشد.مواد و روش ها:اين مطالعه از نوع توصيفي مقطعي مي باشد و جمعيت مورد مطالعه،بيماران مبتلا به سرطان مري در شهرستانهاي گرگان و گنبد هستند كه بنا بر تشخيص پزشك معالج،جهت انجام درمان هاي تسكين از دي ماه 1384تا ارديبهشت ماه 1386به كلينيك اترك گنبد و كلينيك آندوسكوپي بيمارستان 5آذر گرگان مراجعه كردهاند.در اين روش براي كليه بيماراني كه تحت درمان هاي تسكين قرار گرفته اند،پرسشنامه هايي تهيه شد كه اطلاعات لازم جهت انجام تحقيق از پرونده بيماران،در اين پرسشنامه ها ثبت شده و سپس به جمع آوري اطلاعات پرداخته شده است.يافته ها:از 39 بيمار مورد مطالعه،24 بيمار (%61/5)مرد و 15 بيمار(%38/5)زن بودند.ميانگين سني ابتلا به بيماري 13/7±67/5 سال بود.روش درمان تسكين 35 مورد (%89/7)ديلاتاسيون و 4 مورد (%10/3)استنت بود.توزيع پاتولوژي بيماري،36 مورد (%92/3)SCC و 3مورد(7/7%)آدنوكارسينوم بود و بيشترين توزيع توزيع مكاني بدخيمي،20 مورد(51/3%)دريك سوم مياني مري بود.نتيجه گيري:وضعيت بهبود ديسفاژي پس از درمان تسكيني با نوع درمان تسكيني اوليه بهبود نشان دادند،15بيمار،تشديد ديسفاژي و 10بيمار،پايداري بهبود ديسفاژي پس از درمان تسكيني تا پايان پيگيري را نشان دادند.ميانگين زمان بقا پس از درمان تسكيني بررسي شد كه در گروه بهبودي 177/1روز و در گروه عدم بهيودي 60/7روز بود كه نشان ميدهد كه بقاء دو گروه با يكديگر تفاوت معني داري دارد(0/0001)Pو (x2=13/21) 1240488000