uni61ths455 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي مقايسه اي تاثير دفريپرون و دسفرو كسامين بر روي فريتين سرم بيماران بتا تالاسمي 1387-88 1387 1388 uni61ths455 دكتراي حرفه اي دكترا 75 مقدمه: دفريپرون به عنوان يك شلاتور خوراكي به منظور كاهش بار آهن در بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور به عنوان جايگزيني براي دسفركسامين كه يك شلاتور تزريقي مي‌باشد پيشنهاد شده است.
هدف: اين تحقيق به منظور بررسي مقايسه‌اي تأثير دفريپرون و دسفروكسامين بر روي فريتين سرم بيماران انجام شده است.
مواد و روش‌ها: اين مطالعه به صورت كارآزمايي باليني در مركز تحقيقات تالاسمي بر روي 40 بيمار مبتلا به تالاسمي ماژور انجام شده است. 20 بيمار با عدم كمپليانس نسبت به دسفروكسامين به طور تصادفي انتخاب شده، دفريپرون با ميزان 75 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن روزانه در سه دوز منقسم به شكل خوراكي تجويز شد. 20 بيمار ديگر كه از لحاظ سن، جنس و فريتين با گروه اول مشابه سازي شده بودند، دسفروكسامين با دوز 50-40 ميلي گرم وزن بدن به صورت انفوزيون زير جلدي به مدّت 12-8 ساعت 5 روز در هفته دريافت نمودند. كليه بيماران به مدّت 12 ماه تحت پيگيري قرار گرفتند. آناليز داده‌ها با استفاده از نرم افزار Spss 11.5 و آزمون t زوجي و ويلكاكسون انجام گرديد.
نتايج: ميزان فريتين سرم در گروه مورد از (n=20)49/1398±00/2731 ميكروگرم در ليتر به (n=15) 62/978 ±46/2788 ميكروگرم در ليتر بعد از 6 ماه و به (n==17) 95/1833 ± 76/3331 ميكروگرم در ليتر بعد از دوازده ماه افزايش يافت. ميانگين فريتين اوّليه در گروه كنترل از (n=20) 11/1598±50/2883ميكروگرم در ليتر به (n=19) 21/1258±26/2935 ميكروگرم در ليتر بعد از شش ماه افزايش و به (n=19) 10/1216±84/2773 ميكروگرم در ليتر بعد از دوازده ماه كاهش يافت (p-value =0/69) و (p-value=0/28). شايع‌ترين عوارض درمان با دفريپرون شامل توتروپني (%10)، آرتريت (%10) و تهوع (%5) بود.
بحث و نتيجه گيري: علي رغم افزايش مختصر ميانگين فريتين بعد از درمان با دفريپرن، اين افزايش از نظر آماري معني دار نمي‌باشد و مي‌تواند تأثير مناسبي در دفع آهن داشته باشد. دفريپرون، دسفروكسامين، بتا تالاسمي ماژور، كار آزمايي باليني گرگان 1240488000