uni61ths434 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان مقايسه ميزان آسيبهاي دنداني و اختلال عملكرد مفصل تمپورومنديبولار در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروز و افراد سالم در شهرستان گرگان در ساال 87-86 1387-88 1387 1388 uni61ths434 دكتراي حرفه اي دكترا 53 سابقه و هدف: مولتيپل اسكلروزيس، يك بيماري التهابي دميلينيزان با علت ناشناخته است كه CNS را درگير مي‌كند و معمولاً به صورت اختلالات نورولوژيك عود كننده بروز مي‌كند. علائم MS بسيار متغير بوده و به محل ضايعات در CNS بستگي دارد. شايع‌ترين علائم عبارتند از:
ضعف اندام‌ها، هيپررفلكسي، عدم تعادل، ترمور، نيستاگموس، سرگيجه، نوريت اپتيك، اختلال حس عمقي، اسپاسم عضلات، بي اختياري ادرار و مدفوع و ...
در بيماران مبتلا به MS ، از بين رفتن هماهنگي بين عضلات و ضعف آن‌ها، ممكن است علاوه بر درگيري اندام‌ها عضلات صورت و جونده را نيز درگير كرده و منجر به كاهش توانايي بيمار در حفظ بهداشت دهان و دندان و بروز آسيب‌هاي دنداني و مفصل تمپور و منديبولار شود. امّا عليرغم اهميت، اين مسأله كمتر مورد توجه پزشكان و حتي متخصصين مغز و اعصاب قرار مي‌گيرد. بنابراين اين مطالعه، با هدف بررسي ميزان آسيب‌هاي دنداني و اختلال عملكرد مفصل تمپور و منديبولار در بيماران مبتلا به MS در مقايسه با افراد سالم انجام شد.
روش انجام: براي اجراي طرح، 40 بيمار مبتلا به MS و 40 فرد سالم، از نظر سن، جنس و وضعيت اجتماعي - اقتصادي همسان سازي شده و سپس از نظر وضعيت سلامت دهان و دندان و نيز اختلالات TMJ مورد بررسي قرار گرفتند.
نتايج: بر اساس نتايج، ميانگين دندان‌هاي پر شده و پوسيده در بيماران مبتلا به MS نسبت به گروه سالم به طور معناداري بالاتر بوده است (p-value<0/05) ، اما ميانگين دندان‌هاي كشيده شده بين دو گروه مورد و شاهد اختلاف معناداري نداشت.
در بيماران مبتلا به MS، ميانگين دندان‌هاي پرشده به‌طور معناداري در جنس مونث بيش از مذكر بوده است (p-value<0/05) و ضمناً با افزايش مدّت ابتلا به MS ميانگين دندان‌هاي پر شده افزايش مي‌يافت. اما ارتباط بين سن تعداد دندان‌هاي پرشده وجود نداشت.
تعداد دندان‌هاي پوسيده و يا كشيده شده، ارتباطي با مدّت ابتلا به MS و يا سن و جنس بيمار نداشت. ضمناً اختلال عملكرد TMJ به‌طور معناداري در گروه بيماران مبتلا به MS نسبت به گروه سالم بيشتر بود (p-value<0/001)، امّا شدّت اختلال TMJ در گروه بيماران ارتباطي به سن بيمار، جنس و يا مدت ابتلا به MS نداشت.
همچنين با افزايش EDSS، تعداد دندان‌هاي كشيده شده بيماران به‌طور معناداري افزايش مي‌يافت (p-value<0/05) اما بر خلاف TMJ و افزايش EDSS يافت نشد.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه، ديده شد كه اختلال عملكرد TMJ و آسيب‌هاي دنداني در بيماران مبتلا به MS از نظر عملكرد TMJ و وضعيت سلامت دهان و دندان بررسي شدند. مولتيپل اسكلروزيس، اختلال مفصل تمپورومنديبولار، آسيب‌هاي دنداني، MS، Dental caries، TMJD 1240488000