<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths432</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي شيوع شب ادراري در بيماران 3 تا 12 سال مبتلا به هايپرتروفي لوزه و اثر آدنوتونسيلكنومي در درمان شب ادراري در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان 5 آذر گرگان در سال 1387-1386</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1387-88</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1387</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1388</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths432</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>51</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>بيان مسأله: شب ادراري اساساً به معناي عدم كنترل ادرار است. وليكن اين لغت به شب ادراري بعد از  سه سالگي محدودشده است. شب ادراري مي‌تواند يكي از علائم انسداد شديد راه‌هاي هوايي فوقاني باشد كه توجيه آن اختلال در ترشح ADH (آنتي ديورتيك هورمون) به دنبال اختلالات در خواب REM است.<br>انسداد نسبي راه‌هاي فوقاني باعث اختلال در الگوي خواب و اختلال تنفس نرمال حين خواب مي‌شود و شايع‌ترين علّت آن در بچه‌ها آدنوتونسيلار هايپرتروفي است. شب ادراري در %4 تا %47 از كودكان مبتلا به آدنوتونسيلار هايپرتروفي گزارش شده كه به دنبال جراحي آدنوتونسيلكتومي درصد قابل توجهي از كودكان به شب ادراري به ويژه از نوع ثانويه بهبود يافته‌اند. از آنجا كه مطالعات مشابه در اين زمينه روي كودكان ايراني كمتر گزارش شده بود، اقدام به تدوين مطالعه زير نموديم.<br>روش انجام مطالعه: در يك مطالعه باليني مشاهده‌اي- تحليلي آينده نگر 67 كودك 3 تا 12 ساله مبتلا به آدنوتونسيلار هايپرتروفي بستري در بيمارستان جهت آدنوتونسيلكتومي را به صورت تصادفي انتخاب نموديم. سپس مطالعه به صورت تكميل پرسشنامه‌اي پيرامون اختلالات تنفسي و خواب و شب ادراري كودكان انجام شد و كودكان از نظر ساير لوزه‌ها بررسي شدند. بررسي آدنوئيد هايپرتروفي نيز با انجام گرافي نيم رخ گردن انجام شد.<br>آن‌هايي كه مبتلا به شب ادراري نيز بودند بعد از انجام آزمايش ادرار و رد عفونت ادراري، طي مصاحبه تلفني، يك ماه بعد و سه ماه بعد از نظر تغيير يا عدم تغيير در شب ادراري مورد پيگيري قرار گرفتند.<br>نتايج: مطالعه روي 100 كودك بستري 3 تا 12 ساله با ميانگين سني 7/68 سال انجام شد كه 49 نفر آن‌ها پسر و 51 نفر دختر بودند. از اين بين 9 نفر مبتلا به شب ادراري بودند كه 4 تا 12 ساله با ميانگين سني 8/88 سال و شامل 3 دختر و 6 پسر بودند. در پايان ماه اول، شب ادراري در 2 نفر از 9 نفر كاملاً درمان شد و در 3 نفر كاملاً بهبود يافته بودند 2 نفر بهبود نسبي داشتند و در 4 نفر هيچ بهبودي حاصل نشد.<br>نتيجه گيري: شيوع شب ادراري در مطالعه ما نسبت به ساير مطالعات، كمتر گزارش شد، اما بهبود شب ادراري به دنبال انجام آدنوتونسيلكتومي قابل توجه بود. عليرغم بيان وجود ارتباط بين آدنوتونسيلار هايپرتروفي و شب ادراري در ساير مطالعات، در مطالعه ما ارتباط بارزي ديده نشد.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>شب ادراري، آدنوتونسيلار هايپرتروفي، آدنوتونسيلكتومي.</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
