<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths397</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>مقايسه اثر پالس تراپي فلوكونازول خوراكي و كرم كلوتريمازول موضعي در درمان بيماران مبتلا تينه آ ورسيكالر شهرستان گرگان طي سال 1385</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1385-86</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1385</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1386</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths397</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>30</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>مقدمه و هدف<br>پيتيريازيس ورسيكالر عفونت مزمن پوستي است كه توسط مخمر مالاسزيا ايجاد شده و توسط پلاك‌هاي پوسته ريزي دهنده با رنگ‌هاي مختلف و اغلب در قسمت فوقاني تنه مشخص مي‌شود. اين بيماري عود كننده است و بيماران اغلب تحت درمان‌هاي طولاني مدّت قرار مي‌گيرند. هدف از مطالعه ما مقايسه اثر پالس فلوكونازول خوراكي با كرم كلوتريمازول موضعي در بيماران مبتلا به تينه آورسيكالر بود.<br>موارد و روش‌ها:<br>مطالعه ما يك كار آزمايي باليني دوسوكور و جمعيت مورد مطالعه ما كليه بيماران مبتلا به پيتيريازيس ورسيكالر هيپرپيگمانته (با حجم نمونه 120 نفر) كه به درمانگاه پوست بيمارستان 5 آذر گرگان و يا مطب خصوصي طي سال 1385 مراجعه كردند بود. از بيماران ما فقط 105 بيمار جهت پيگيري در هفته‌هاي دوّم، چهارم و دوازدهم بعد از درمان مراجعه كردند كه نتايج حاصل از بهبودي، عود و عوارض آنها  جمع آوري و وارد رايانه گرديد.<br>يافته ها:<br>پاسخ درماني در هفته دوّم در گروه فلوكونازول 15 مورد (30%) كامل، 33 مورد (66%) ناقص و دو مورد (4%) به صورت عدم پاسخ به درمان و در گروه كلوتريمازول به ترتيب 27 مورد (49/1%)، 26 مورد (47/3%) و 2 مورد (3/6%) بود. در هفته چهارم در گروه فلوكونازول 41 مورد (81/2%) پاسخ كامل، 9 مورد (18%) پاسخ ناقص داشته و عدم پاسخ به درمان مشاهده نشد. در گروه كلوتريمازول به ترتيب 52 مورد (94/9%) كامل، 3 مورد (5/6%) ناقص و عدم پاسخ درماني وجود نداشت. پاسخ درماني در هفته دوازدهم در گروه فلوكونازول 46 مورد (92%) كامل، يك مورد (2%) ناقص و عدم پاسخ درماني يا عود 3 مورد (6%) بود كه در مورد كلوتريمازول به ترتيب 45 مورد (81/8%)، و 10 مورد (18/2%) مشاهده شد. هيچ عارضه جانبي در 2 گروه ديده نشد.<br>نتيجه گيري:<br>در مطالعه ما پاسخ درمان بيماران در هفته چهارم كه به عنوان معيار بهبودي در نظر گرفته شد، در گروه درمان شده با كلوتريمازول موضعي بيشتر از فلوكونازول خوراكي بوده همچنين ميزان عود در هفته دوازدهم با فلوكونازول خوراكي كمتر از كلوتريمازول موضعي بوده و اختلاف آنها در سطح كمتر از 0/1 معني دار بود.<br>پيشنهاد مي‌شود جهت درمان ضايعات فعلي از درمان موضعي و جهت پيشگيري از عود در افرادي كه در عود‌هاي مكرر رنج مي‌برند از درمان سيستميك استفاده شود.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>پيتيريازيس ورسيكالر، مالاسزيا، فلوكونازول، كلوتريمازول، تينه آورسيكالر</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
