uni61ths336
61
دانشگاه علوم پزشكي گلستان
مقايسه ايجاد آريتمي و ميزان عملكرد بطني بين گروه دريافت كننده استرپتوكيناز و گروه عدم دريافت اين دارو در بيماران مبتلا به انفاركتوس قلبي مراجعه كننده به بيمارستان 5 آذر گرگان در طي نيمه اوّل 1385
1384-85
1384
1385
uni61ths336
دكتراي حرفه اي
دكترا
53
مقدمه: در كشورهاي صنعتي انفاركتوس ميوكارد يكي از شايع‌ترين تشخيص‌ها در بيماران بستري شده مي‌باشد.
در ايالات متحده سالانه حدود 1/5 ميليون بيمار دچار انفاركتوس حاد ميوكارد مي‌شود (حدود يك بيمار در هر 20 ثانيه).
ميزان مرگ و مير ناشي از انفاركتوس حاد تقريباً 30 درصد است و بيش از نيمي از موارد مرگ و مير قبل از رسيدن فرد به بيمارستان اتفاق مي‌افتند. هر چند كه ترومبوليتيكها نقش مهمي در محدود كردن اندازه ناحيه انفاركته داشته و باعث بهبود پيش‌آگهي بيماران مي‌گردند ولي اثر آن‌ها تحت عوامل مختلفي، متغير است. در اين مطالعه بر آن شديم تا اثر داروي استرپتوكيناز را روي عملكرد بطني و ايجاد آريتمي ارزيابي كنيم.
ابزار و روش‌ها:
در اين مطالعه 60 بيمار كه به علّت انفاركتوس حاد ميوكارد به مركز آموزشي درماني 5 آذر گرگان مراجعه كرده بودند مورد بررسي قرار گرفتند. اين بيماران مي‌بايست سابقه اختلال عملكرد در گذشته يا انفاركتوس قلبي نداشته باشند.
تمامي بيماران در 24 ساعت اوّل تحت درمان از لحاظ آريتمي مورد مطالعه قرار گرفتند و 45 ساعت بعد نيز تحت اكوكارديوگرافي قرار گرفتند.
نتايج:
بعد از جمع آوري و تجزيه و تحليل اطلاعات نتايج زير حاصل گرديد:
از 60 بيمار تحت بررسي 30 نفر داروي استرپتوكيناز را دريافت كرده و 30 نفر اين دارو را دريافت نداشتند از اين تعداد 41 نفر مرد (68/33 درصد) و 19 نفر زن (31/66 درصد) بودند. شايع‌ترين گروه سني مراجعه كننده در محدوده 50-45 سال قرار داشتند. ميانگين و انحراف معيار كسر جهشي در دو گروه دريافت و عدم دريافت داروي استرپتوكيناز به ترتيب معادل 11/3±46/8 درصد و در گروه عدم دريافت استرپتوكيناز 11/1±45/67 درصد بود كه اين اختلال معني دار نبوده است.
همچنين در بيماراني كه استرپتوكيناز را دريافت داشته بودند 70 درصد دچار آريتمي نشدند و 30 درصد دچار آريتمي نشدند و 20 در صد دچار آريتمي شدند كه اختلاف اين‌ها از لحاظ آماري معني‌دار نبوده است.
ميانگين و انحراف معيار كسر جهشي و همچنين ايجاد آريتمي در دو گروه دريافت و عدم دريافت دارو بر حسب سن (بيشتر و كمتر از 55 سال)، جنس و محل درگيري آناتوميك (قدامي، انتروسپتال و تحتاني) نيز بررسي گرديد و در تمامي موارد ( غير از انفاركتوس قلبي در زنان) تنها بهبود مختصر در ميزان كسر جهشي ديده شده است و منفعت دارو از لحاظ بررسي ريتم و ريت قلبي به اثبات نرسيد.
در انفاركتوس قلبي در زنان ميانگين كسر جهشي درد و دريافت و عدم دريافت دارو در سطح اطمينان 90 درصد با اختلاف معني دار بوده است (X2=8/24،P.
بحث:
بنابراين استفاده از استرپتوكيناز در جنس مونث توصيه مي‌شود. در ساير موارد، قبل از آنكه بتوان نقش استرپتوكيناز را در بهبود عملكرد بطني رد كرد مي‌بايست يك مطالعه جامع و با دردست داشتن امكانات تشخيصي بهتر و دقيق‌تر همانند ونتريكولوگرافي راديونوكلوئيد صورت پذيرد.
استرپتوكيناز، كسر جهشي، آريتمي انفاركتوس قلبي
1240488000