<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths313</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي فراواني نسبي برخي عوامل مادري موثر در ايجاد عفونت زودرس نوزادان متولد شده در بيمارستان دزياني گرگان در سال 1383</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1383-84</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1383</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1384</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths313</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>38</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>مقدمه:<br>سپسيس نوزادي يكي از علل عمده مرگ و مير ايجاد عوارض در نوزادان است كه ميتواند منجر به مشكلات جدي عصبي در آن‌ها شود. بروز و شيوع كاملاً متغيري در مناطق مختلف جهان از سپسيس نوزادي گزارش شده است. عوامل خطر مادري (مانند پارگي طول كشيده غشاها، كوريو آمنيونيت، عفونت‌هاي ادراري و ...) و عوامل  خطر نوزادي (مانند نارسي، نمره آپگار، وزن پايين بدو تولد و ...) با توزيع فراواني بسيار متفاوتي در بروز سپسيس نوزادي دخيل هستند و تلاش براي پيگيري و درمان به موقع و مناسب اين عوامل به طور حتم خواهد توانست باعث كاهش عوارض نوزادي شود.<br>هدف:<br>اين مطالعه براي بررسي عوامل مادري موثر بر شيوع سپسيس نوزادي در نوزادان متولد شده در بيمارستان دزياني گرگان طي شش ماهه نخست سال 1383 انجام شده است.<br>مواد و روش‌ها:<br>مطالعه توصيفي- تحليلي حاضر روي نوزادان متولد شده در بيمارستان دزياني گرگان انجام گرفت كه در طي 72 ساعت اوّل پس از تولد بر اساس علايم باليني و يا كشت يا تشخيص سپسيس به روش نمونه‌گيري آسان انتخاب شده و وارد مطالعه شدند. مادران ايشان نيز در پرسشنامه‌اي جداگانه وارد مطالعه گرديدند. پس از تكميل پرسشنامه‌هاي مورد نظر براي بيماران (نوزادان) و مادران آن‌ها، داده‌ها از طريق نرم افزار آماري SPSS-12 وارد رايانه شده و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.<br>نتايج:<br>ميانگين و انحراف معيار سن مادران نوزاد مبتلا 6/19±27/277 سال بود. اكثريت نوزادان مذكر بوده، سزارين روش انتخابي در اغلب موارد بود. 47/9% نوزادان سن حاملگي كمتر از 37 هفته داشتند. 44/4% پارگي كيسه آب كمتر از 9 ساعت داشتند كه اغلب رنگ مايع روشن بود. سابقه عفونت ادراري و سابقه عدم درمان عفونت واژينال در اكثر مادران (53/8% و90/6%) وجود داشت.<br>نتيجه گيري:<br>با توجه به شيوع بالاي سپسيس در جامعه و قابل پيشگيري بودن اكثر عوامل مادري و نوزادي، پيشنهاد ميشود مطالعات وسيع‌تري به صورت مورد - شاهدي بر روي اين عوامل انجام شود.<br></thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>سپسيس نوزادي، عوامل مادري، عوامل نوزادي</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
