<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths305</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي ايمنوهيستوشيميايي پروتئين P53 در بيماران مبتلا به سرطان معده مراجعه كننده به بيمارستان 5 اذر گرگان در سال 1376 تا 1382</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1383-84</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1383</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1384</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths305</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>46</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>مقدمه و هدف:<br>ژن P53 يك ژن سركوب كننده تومور است، پروتئين P53 كه محصول اين ژن است به عنوان يك محافظ در برابر تومور مطرح است و از انتشار سلول‌هايي كه از نظر ژنتيكي آسيب ديده‌اند جلوگيري ميكند. توقف چرخه سلولي و آپوپتوز دو اثر شناخته شده اين پروتئين در ممانعت از تومورزايي ميباشد.<br>تجمع پروتئين P53 در هسته‌هاي سلول‌هاي سرطاني به خوبي با وجود موتاسيونهايي در ژن P53 ارتباط دارد. به طوري كه ميتوان با انجام روش‌هاي اختصاصي ايمونوهيستوشيميايي تجمع اين پروتئين در بيماران مبتلا به سرطان معده طراحي شده است.<br>روش اجرا:<br>با مراجعه به دفاتر آرشيو بخش پاتولوژي بيمارستان 5 آذر گرگان به روش سرشماري سرطان‌هاي معده از سال 82-76 استخراج شد. در مرحله بعد تعداد 111 عدد از بلوكهاي پارافيني اين بيماران كه در آرشيو پاتولوژي موجود است انتخاب و پس از برش ميكروتومي با متد ايمونوهيستوشيميايي از نظر P53 رنگ آميزي شده و وجود اين پروتئين در زير ميكروسكوپ نوري بررسي گرديد. در نهايت به كمك نرم افزارSPSS ، جداول و نمودارها ترسيم و جهت تعيين ارتباطات، در آزمون‌هاي آماري كاي دو استفاده شد.<br>نتايج:<br>مطالعه بروي 111 بيمار كه 90 نفر (811%) مرد و 26 نفر (18/95) زن بودند انجام شد كه ميانگين سني بيماران 63/2 سال بود. بيشترين فراواني به آدنوكارسينوم تعلق داشت (66/7%) بيان ژن P53 در 59/5% بيماران مثبت شد. بين بيان P53 با سن، جنس و درجه تومور ارتباط آماري معناداري يافت نشد ولي نوع هيستولوژيك تومور طبق آزمون فيشر ارتباط معنيداري يافت شد. به دليل نبودن مدارك كافي از اين بيماران امكان بررسي بقاي بيماران مقدور نبود.<br>نتيجه گيري:<br>با توجه به بيان بالاي P53 و نقش احتمالي آن در سرطان معده، بررسي ايمونوهيستوشيمي اين ژن در سرطان معده بسيار مفيد خواهد بود.<br></thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>سرطان معده، P53، ايمونوهيستوشيميايي</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
