uni61ths299 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي اختلالات شخصيتي در دانشجويان پزشكي بررسي دانشگاه علوم پزشكي گلستان 1383-84 1383 1384 uni61ths299 دكتراي حرفه اي دكترا 85 اختلال شخصيتي مجموعه‌اي از تجارب دروني و رفتار مستمر فرد است كه به طور بارز از حد قابل انتظار فرهنگي يا هنجارها منحرف شده و عمدتاً در اوان جواني تشخيص داده ميشود. حوادث مقطعي بر روند زندگي افراد و شكل گيري شخصيت آنان موثر است شايد عمده‌ترين زمان شكل گيري و ثبات ساختار شخصصيتي در همين سنين باشد. بنابراين سپري نمودن اين مقطع از زندگي در دوره طولاني هفت ساله آموزش پزشكي، با ويژگيهاي منحصر به فرد آن بي ترديد در اين امر بي تاثير نخواهد بود. از سوي ديگر دانشجويان امروز، پزشكان فردا، نقش خطيري در جامعه ايفا ميكنند در نتيجه سلامت رواني آنان از جمله سلامت ساختار شخصيتي، نكته ‌اي است كه بايد مورد توجه قرار گيرد. اين مطالعه توصيفي به منظور بررسي اختلالات شخصيتي در 210 نفر از دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گلستان، در نيمسال اول سال تحصيلي 82-1381 به صورت مقطعي با استفاده از آزمون MMPI فرم معتبر كوتاه، صورت گرفت كه نتايج به دست آمده بدين صورت ميباشد:
شيوع اختلالات شخصيتي در دانشجويان پژشكي در اين مطالعه 21 درصد به دست آمد. كه به طور كلي در مقطع علوم پايه 5/24 درصد دانشجويان متأهل 2/22 و پسران 5/21 بيشتر بوده است و در فرزندان اول خانواده 1/17 كمتر از ساير فرزندان ميباشد.
بر حسب نوع اختلال در مقياسهاي مختلف (بدون در نظر گرفتن آنكه يك فرد در يك يا چند مقياس اختلال دارد)، اختلال در مقياس پارانويا و ضعف رواني 8/4 درصد شايعترين نوع و اختلال در مقياس هيپوماني 9/1 درصد كمترين شيوع را داشته است.
اختلال در مقياسهاي هيستري، افسردگي و هيپوكندري در دختران بيشتر از پسران و در ساير مقياسها در پسران بيشتر از دختران بود.
بين اختلال در هيپوكندري و جنس (P.Value < 0.05) و همچنين اختلال در هيپوماني و جنس (P.Value < 0.031) از لحاظ آماري رابطه معني داري به دست آمد.
اختلال در مقياسهاي پارانويا و هيپوكندري در استاژران و اختلال در مقياسهاي افسردگي و ضعف رواني
دانش آموزان-پديدار شناختي-مقياس هيستري 1240488000