uni61ths280 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي اختلالات شخصيتي در زندانيان مرد 35 – 20 ساله شهرستان گرگان در سال 1383 1382-83 1382 1383 uni61ths280 دكتراي حرفه اي دكترا 91 روانپزشك در كار روزمره، بيماران مبتلا به اختلالات شخصيتي را فراوان مشاهده مي كند. درمان آن‌ها از مشكل‌ترين مواردي است كه در كار روانپزشكي پيش مي آيد، چون بيمار مبتلا به اختلالات شخصيتي از آنچه جامعه به عنوان علائم بيماري وي برمي شمارد، معمولاً اظهار ناراحتي نمي كند و از آنجا كه رابطه نزديكي بين جرم و اختلال شخصيتي وجود دارد، بنابراين شناخت اين اختلالات در افراد به خصوص زندانيان مي تواند به خوبي از بروز جرم پيشگيري كند. نگارنده پژوهش حاضر، در ادامه روش و نتايج پژوهش خود را اينگونه شرح داده است : اين مطالعه توصيفي به منظور بررسي اختلالات شخصيتي در 200 نفر از زندانيان مرد شهرستان گرگان، با تست MMPI كوتاه و پرسشنامه خصوصيات و اطلاعات شخصي انجام شد. بر اساس نتايج اين تحقيق، از 163 نفر زنداني كه پاسخنامه قابل بررسي از ايشان بدست آمد، 88 نفر حداقل يك اختلال شخصيتي را داشتند. اختلال در مقياس ضعف رواني با فراواني 55 نفر شايع ترين اختلال و اختلال در مقياس انحراف رواني – اجتماعي، پائين ترين فراواني ( 10 نفر ) را دارا بود كه كمتر از بعضي تحقيق‌هاي به عمل آمده در اين زمينه بود. سابقه اعتياد با اختلال شخصيتي در مقياس‌هاي هيپوكندري، افسردگي، ضعف رواني و هيپومانيا رابطه معني داري داشت و تنها متغير بررسي شده در اين مطالعه كه با اختلال شخصيتي در مقياس كلي، رابطه معناداري داشت، سابقه اعتياد بود. مشخص شد كه بين نوع شغل و اختلال در مقياس افسردگي و اختلال در مقياس اسكيزوفرني رابطه معناداري وجود دارد، به گونه اي كه اختلال در مقياس افسردگي و در مقياس اسكيزوفرني در افراد بيكار شايع تر است. شيوع اختلال شخصيتي در جمعيت شهري نسبت به جمعيت روستايي كمتر بود. اين پايان نامه در پنج فصل به انضمام تعدادي جدول و نمودار و ارائه فهرست منابع در پايان به رشته تحرير درآمده است. اختلالات شخصيتي، اختلالات افسردگي، هيپوماني، هيپوكندري، زندانيان، اعتياد ناشي از مواد 1240488000