uni61ths262
61
دانشگاه علوم پزشكي گلستان
بررسي پنج ساله شيوع اوتيت سروز ( OME ) و برخي عوامل موثر بر آن در بيماران آدنوتونسيلكتومي شده مركز آموزشي درماني 5 آذر گرگان
1382-83
1382
1383
uni61ths262
دكتراي حرفه اي
دكترا
34
اوتيت ميانى با ترشح از شايع‌ترين مسائل بهداشتى سلامت اطفال است و شايع‌ترين تشخيص بيمارى علت مراجعه به مطب بعد از چك آپ معمولى| ست و با ايجاد كاهش شنوايى هدايتى باعث تأخير كلامي و زباني و اختلال يادگيرى ميشود و شايع‌ترين علت كاهش شنوايى اكتسابى در كودكان است در صورت عدم درمان، عوارض غيرقابل جبران دارد.
با توجه به اينكه بزرگى آدنوئيد به عنوان علّت ايجاد اوتيت ميانى با ترشح مطرح است و سن شيوع آن با سن حداكثر هيپرتروفي مطابقت دارد. در اين تحقيق بر آن بوديم شيوع اوتيت مياني با ترشح را در بيماران با هايپرتروفي آدنوتونسيل كه در بيمارستان 5 آذر در طي 5 سال از ابتداى سال 1387تا انتهاي سال 1382 آدنوتونسيلكتومي شده‌اند را به دست آورده و عوامل موثر بر آن را بدست آوريم و اينكه بزرگى لوزه‌ها و آدنوئيد در بروز اوتيت ميانى با ترشح تا چه حد موثر است، تا راهكارهاي مناسب براى پزشكان در مورد وجود اوتيت سروز همراه بزرگى لوزه‌ها و آدنوئيد و تشخيص و درمان مناسب آن ارايه دهيم.
هدف اصلى:
تعيين شيوع 5 ساله اوتيت ميانى با ترشح در بيماران با هيپرتروفى آدنوتونسيل، آدنوتونسيلكتومى شده در بيمارستان 5 آذرازابتداى سال 1378 تا انتهاى سال 1382
روش بررسى:
دراين بررسى با توجه به ساختا ر مطالعه با مراجعه به بايگانى بيمارستان 5 آذرگرگان، تمام پرونده‌هاى بيماران مراجعه كننده با هيپرتروفى آدنوتونسيل كه جهت آدنوتونسيلكتومى از ابتداى سال 1378 تا انتهاى سال 1382 مراجعه كرده بودند بررسى شده و اطلاعات مربوط به بيماران استخراج شده و مواردى كه دربين اين بيماران مبتلا به اوتيت سروز بوده و ونتيليشن تيوب كار گذارده شده بود، تعيين شده بعد اطلاعات جمع‌آورى، دسته بندى و كدبندى شده پس از ورود به نرمافزارSpss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و توصيف از طريق جداول، نمودارها، شاخص‌هاى عددى و تحليل از طريق آزمون‌هاى آمارى انجام گرفت .
نتابج:
با توجه به بررسى به عمل آمده، شيوع اوتيت ميانى با ترشح در بيماران با هيپرتروفى آدنوتونسيل در سنين 3-0 سال، 7-4 سال، 11-8 سال و بالاي 12 سال به ترتيب 10/63 درصد، 12/5 درصد، 9/25 درصد و 4/43 درصد بود.
همچنين شيوع اوتيت مياني با ترشح در فصل زمستان و بهار بيشتر و كمترين شيوع در تابستان بود. شيوع در جنس مذكر بيشتر از جنس مونث بود، همچنين در قوميت سيستاني و كمترين شيوع در قوميت فارس بود و شيوع در روستا بيشتر از شهر بود.
شيوع اوتيت مياني با ترشح در هيپرتروفي آدنوئيد، هيپرتروفي آدنوتونسيل و هيپرتروفي به ترتيب 12/55 درصد، 8/55 درصد و 1/97 درصد ميباشد.
اوتيت مياني با ترشح، آدنوتونسيل، آدنوتونسيلكتومي
1240488000