<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths256</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي فراواني و انواع آنتيبيوتيكهاي تجويزشده در بچه‌هاي زير 16 سال در نسخ بيمه‌اي پزشكان گرگان در نيمه اول سال 1381</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1382-83</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1382</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1383</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths256</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>65</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>ـ نويسنده، ضمن ارائه توضيح مختصري دربارهي موضوع پايان‌نامه، هدف، روش بررسي و نتيجهي پژوهش را نيز به اين شرح به رشته تحرير درآورده است: طبق تحقيقات انجام شده، تجويز نامناسب و بيرويه آنتيبيوتيكها ميتواند سبب بروز عوارضي از جمله افزايش مقاومت ميكروبي، احتمال عوارض ناخواسته و افزايش هزينه‌ها شود. تجويز آنتيبيوتيك مي تواند تحت تأثير عوامل مختلفي از جانب بيمار از قبيل سن و خصوصيات بيماري و يا از جانب مهارت پزشك قرار گيرد.اين مطالعه با هدف تعيين فراواني و انواع آنتيبيوتيكهاي تجويزي در كودكان انجام شد. هم‌چنين نقش عواملي كه به نظر ميرسيد در انتخاب و تجويز آنتيبيوتيك دخالت داشته باشند، در اين مطالعه بررسي شد.مطالعه حاضر به روش توصيفي ـ تحليل مقطعي بوده است. اطلاعات مربوط به بيمار از جمله جنس، سن، تعداد اقلام دارويي و تعداد و نوع آنتيبيوتيك تجويزي و اطلاعات پزشك از قبيل جنس، محل طبابت و تخصص پزشك، جمع‌آوري و ثبت شد و توسط نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرا گرفت. شيوع كلي تجويز آنتيبيوتيك در بچه‌هاي زير 16 سال، 75% است. بيشترين ميزان آنتيبيوتيك در سنين 5 تا 12 سال و كمترين ميزان در گروه سني 0 تا 1 سال است. داروهاي خوراكي بيشترين شكل دارويي تجويزي هستند. بالاترين فراواني به پنيسيلين‌هاي وسيع‌الطيف، پنيسيلين‌هاي طيف محدود و سفالوسپورين‌هاي نسل اول و كمترين فراواني به نيتروفوران ها و پنيسيلين‌هاي مقاوم به  بتالاكتاماز اختصاص داشت. نگارنده در ادامه مي افزايد: شيوع كلي تجويز آنتيبيوتيك در بيماران مذكر بالاتر بود. جنسيت پزشك نيز فاكتور تأثيرگذار در اين مطالعه بود. به طوري كه در پزشكان متخصص اختلالي مشاهده نشد. ميزان كلي تجويز آنتيبيوتيك در پزشكان عمومي بالاتر از متخصصان بوده است.پايان‌نامه حاضر در پنج فصل به انضمام تعدادي جدول و نمودار و ارائه فهرست منابع تدوين شده است.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>آنتي بيوتيكها، تجويز دارو، كودكان</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
