uni61ths117 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي شيوع هايپرتروفي لثه در بيماران پيوند كليه ارتباط آن با سطح خوني سيكلوسپورين و ساير فاكتورهاي همراه در استان گلستان 1384-85 1384 1385 uni61ths117 دكتراي حرفه اي دكترا 31 مقدمه: سيكلوسپورين يك داروي سركوبگر ايمني است. اين دارو پس از پيوند اعضا براي كاهش فعاليت سيستم ايمني بيمار و در نتيجه كاهش خطر پس زدن پيوند استفاده مي‌شود. اين دارو در پيوندهاي پوست، قلب، كليه، ريه، پانكراس، مغز استخوان و روده كوچك استفاده شده است. يكي از عوارض شايع اين دارو هايپرپلازي لثه مي‌باشد. اين مشكل مي‌تواند باعث تغيير شكل فك، لب‌ها و دندان‌ها شده و اشكالاتي در اعمال جويدن، بلع، صحبت كردن و همچنين زيبايي افراد ايجاد كند. در اين مطالعه درصدد برآمديم كه شيوع هايپرتروفي لثه در بيماران پيوند كليه استان گلستان را سنجيده و ارتباط بين دوزاژ مصرفي سيكلوسپورين A و سطح خوني آن را با ايجاد هايپرتروفي لثه در اين افراد بررسي كنيم.
مواد و روش‌ها: اين مطالعه يك مطالعه مشاهده‌اي - تحليلي از نوع مقطعي بود، كه بر روي بيماران پيوند كليه ساكن استان گلستان، انجام گرفت. براي تمامي بيماراني كه تحت پيوند كليه قرار گرفته و به مطب پزشك فوق تخصص يا كلينيك مركز آموزشي درماني 5 آذر گرگان مراجعه كرده بودند، پرسشنامه‌اي حاوي اطلاعات فردي، معاينات، داروهاي مورد استفاده و نتايج پاراكلينيكي و سطح سيكلوسپورين خون توسط محقق تكميل شد. همچنين بيماران جهت بررسي هايپرتروفي لثه توسط متخصص جراحي فك و صورت مورد معاينه قرار گرفتند. اطلاعات پس از جمع آوري كد بندي شده و براي تجزيه و تحليل اين اطلاعات از نرم افزار آماري SPSS 13 و آزمون‌هاي آماري T-testوX2 استفاده شد.
نتايج: در نهايت 130 بيمار وارد مطالعه شدند، كه از اين تعداد 83 نفر (%63/8) مرد و 47 نفر (%36/2) زن بودند. شيوع هايپرتروفي لثه در جامعه مورد بررسي %8/5 (11 نفر) بود. ميانگين سني بيماران مورد مطالعه 14/12-/+39/49 سال بود. بين ميزان وقوع هايپرتروفي لثه در افراد زير 30 سال و بالاي 30 سال اختلاف معنادار آماري وجود داشت. (P=0/022). همگي بيماران مورد مطالعه از سيكلوسپورين به عنوان داروي سركوبگر ايمني استفاده مي‌كردند؛ ميانگين آخرين دوزاژ دريافتي بيماران در كل جامعه 60-/+203 ميلي گرم در روز بود. ميانگين سطح خوني سيكلوسپورين در گروهي كه در سال اوّل پس از پيوند قرار داشتند، 131/5-/+296 و به طور معناداري بالاتر از ميانگين آن (117-/+190/6) در گروهي بود كه بيش از يك سال از پيوند آن‌ها مي‌گذشت (P=0/013)؛ بين آخرين دوز دريافتي روزانه سيكلوسپورين و سطح خوني آن با ايجاد هايپرتروفي لثه ارتباط معنادار آماري وجود نداشت.
بحث و نتيجه گيري: تحقيق حاضر نشان داد كه شيوع هايپرتروفي لثه به دنبال مصرف سيكلوسپورين در بيماران پيوند كليه در منطقه مورد مطالعه، نسبت به ساير مطالعات نسبتاً پايين است. همچنين در جامعه مورد مطالعه ايجاد هايپرتروفي لثه ارتباطي با سطح خوني دارو يا مدّت زمان و دوزاژ مصرفي آن نداشت. سيكلوسپورين، هايپرتروفي لثه، پيوند كليه 1240488000